Ελευθέριος Βενιζέλος: Η πρώτη του γυναίκα - Μαρία Κατελούζου

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Η μοναξιά της παιδικής του ηλικίας δεν τον εγκατέλειψε και τότε που γύρισε στα Χανιά και έκανε τα πρώτα βήματά του στην πολιτική. Απέφευγε τις παρέες, τους φίλους της ηλικίας του. Έμενε αποτραβηγμένος με τα βιβλία του, τις σκέψεις που τον τυραννούσαν από παιδί. Ένοιωθε πως δεν είχε καιρό - πολλά, τολμηρά, επικίνδυνα τα σχέδια που’ χε στο μυαλό του. Κι ήθελαν δουλειά, σκληρή δουλειά, οδυνηρές θυσίες για να γίνουν πραγματικότητα. Ήταν και πολύ μόνος, ξέμακρα από το κοπάδι. Μα κάποτε ένοιωθε το κουράγιο να τα εγκαταλείπει. Τι του είχε συμβεί; Αιτία ήταν η Μαρία Κατελούζου, μία νέα κοπέλλα που είχαν να μιλούν για την ομορφιά και τη φρονιμάδα της στα Χανιά.

Οι μήνες που ακολούθησαν ήσαν οι πιο ευτυχισμένοι ίσως στη ζωή του Βενιζέλου. Έφθασε η ώρα του γάμου, που έγινε στα Χανιά το φθινόπωρο του 1890. Όλοι οι Χανιώτες γιόρτασαν τη χαρά του. Τρία χρόνια μετά τον γάμο τους απέκτησαν τον Κυριάκο, το πρώτο παιδί τους. Συγκινημένος ο Βενιζέλος έπλεκε και μαντινάδες ακόμη.

catelouzouΗ Μαρία Κατελούζου ή Ελευθερίου

Πέρασαν ακόμη δύο χρόνια και η Μαρία επρόκειτο να φέρει και άλλο παιδί στη ζωή.

Μία ανησυχία κρατούσε τον Βενιζέλο, που φώναξε τους καλύτερους γιατρούς, για να βοηθήσουν τη νέα γυναίκα. Παρ' όλες τις προσπάθειές τους η Μαρία άφησε την τελευταία πνοή της την ίδια εκείνη στιγμή που έφερνε στον κόσμο το δεύτερο παιδί της, τον Σοφοκλή.

Ο χαμός της Μαρίας πόνεσε και πίκρανε τον Βενιζέλο. Κάποτε, μπόρεσε να συνέλθει. Δάμασε τον πόνο του και ζήτησε να του φέρουν το παιδί του - δεν το είχε γνωρίσει ακόμη. Το πήρε στα χέρια του φοβισμένα, έσκυψε να το φιλήσει. Μα δεν μπόρεσε. Βούρκωσαν τα μάτια του, μούσκεψαν τα μάγουλά του, κι ήλθε ένα δάκρυ και κύλισε και αυτό κοντά στο στόμα του μικρού. Κι εκείνο, διψασμένο για το μητρικό yάλα που δεν είχε γευθεί, άνοιξε ορμέμφυτα το στοματάκι του.

«Προς Θεού... όχι... μην πιει τα δάκρυά μου...», έκανε τρομαγμένος ο Βενιζέλος, κι έδωσε το μωρό στην αδελφή του. Και από τότε δεν το πλησίασε... Στιγμές τραγικές που θ’ άφηναν ανεξίτηλα τα σημάδια τους στις ψυχές του πατέρα μα και του γιου ακόμη. Μπόρεσε να δαμάσει τον πόνο του ο Βενιζέλος μα όχι και να λησμονήσει. Μαζί με τα μάτια της γυναίκας, έκλεισε και κάθε ευτυχία γι’ αυτόν. Ο πόνος θα ’μενε βαθιά χαραγμένος στο πρόσωπό του. Μετά το θάνατο της γυναίκας του, έμεινε απελπιστικά μόνος. Ρίχθηκε στον αγώνα, αφοσιώθηκε στο έργο του – έπαψε να είναι άνθρωπος κι έμεινε μόνο ο ηγέτης. Επρόκειτο, στην πολυτάραχη ζωή του, να ζήσει πολλές στιγμές χαράς, μα ευτυχίας ποτέ πια.

Επιμέλεια: Ιωάννης Δ. Χατζιδάκης (Εγκυκλοπαίδεια του Χάρη Πάτση)

Διαβάστηκε 487 φορές